3 - ابليس در نافرمانى با خود نيفتاد و نفس خويش را ملامت نكرد ! ولى آدم روى با خود كرد و خود را در آن ذلّت ملامت كرد ! 4 - ابليس توبه بر خود واجب نديد و از گناه عذر نخواست و تضرّع نكرد ! ولى آدم دانست كه توبه كليد سعادت است و شفيع مغفرت و بر خود واجب ديد و بشناخت و تا روى قبول نديد باز نگرديد ! 5 - ابليس از رحمت خدا نوميد شد و ندانست كه نوميدى از لئيمان است و خداوند غفّار لئيم نيست و چون آن ملعون نوميد شد ، در توبه بر وى بسته شد ولى آدم نوميد نگشت و دل در رحمت و مغفرت خداوند بست و بر درگاه بىنيازى او مىزاريد و مىناليد تا بر رحمت و مغفرت برسيد ! [ آيات 28 - 19 ] ( تفسير لفظى ) 19 - وَ يا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلا مِنْ حَيْثُ شِئْتُما وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمِينَ . اى آدم آرام گير و بنشين خودت و همسرت در بهشت ، و بخوريد هر دو از هرجا كه بخواهيد ولى نزديك اين يك درخت مگرديد كه ستمكاران بر خود باشيد . 20 - فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطانُ لِيُبْدِيَ لَهُما ما وُورِيَ عَنْهُما مِنْ سَوْآتِهِما وَ قالَ ما نَهاكُما رَبُّكُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَنْ تَكُونا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونا مِنَ الْخالِدِينَ . پس شيطان آنها را وسوسه كرد تا آنچه از عورتهاى آنان پوشيده بود نمايان سازد و گفت : خداوند شما را نهى نكرد از آن درخت مگر براى آنكه فرشته باشيد كه هرگز نمىميريد چنان كه فرشتگان نمىميرند و يا آنكه هميشه جاويدان باشيد . 21 - وَ قاسَمَهُما إِنِّي لَكُما لَمِنَ النَّاصِحِينَ . و شيطان براى آنها سوگند ياد كرد كه من از نيك‌خواهان شمايم . 22 - فَدَلَّاهُما بِغُرُورٍ فَلَمَّا ذاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما وَ طَفِقا يَخْصِفانِ عَلَيْهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَ ناداهُما رَبُّهُما أَ لَمْ أَنْهَكُما عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَ أَقُلْ لَكُما إِنَّ الشَّيْطانَ لَكُما عَدُوٌّ مُبِينٌ . پس شيطان آنها را فريب داد به غرور و آنان را از بهشت فروهشت ، پس چون از ميوهء آن درخت چشيدند عورتشان پديدار شد و در ايستادند و از برگ بهشت بر عورت خويش برهم مىنهادند و خداوند آنها را باز خواند و گفت : آيا من شما را از آن درخت نهى نكردم ؟ و بشما گفتم كه شيطان دشمن آشكار شما است ؟ 23 - قالا رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ . گفتند ( آدم و حوّا ) خداوندا ، ما به خود ستم كرديم و اگر ما را نيامرزى و رحم نكنى ما از جملهء زيان‌كاران خواهيم بود ! 24 - قالَ اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَ لَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتاعٌ إِلى حِينٍ . خداوند فرمود : از آسمان فرورويد ، شماها يكدگر را دشمنيد و براى شما در زمين قرارگاه و برخوردارى است تا روز رستاخيز . 25 - قالَ فِيها تَحْيَوْنَ وَ فِيها تَمُوتُونَ وَ مِنْها تُخْرَجُونَ . فرمود : شما در زمين زنده هستيد و در زمين مىميريد و از زمين بيرون آورده مىشويد ! 26 - يا بَنِي آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنا عَلَيْكُمْ لِباساً يُوارِي سَوْآتِكُمْ وَ رِيشاً وَ لِباسُ التَّقْوى ذلِكَ خَيْرٌ ذلِكَ مِنْ آياتِ اللَّهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ . اى فرزندان آدم ، ما بر شما پوشيدنى و جامه و متاع مناسب هر گروه فرستاديم ، ليكن جامهء پرهيزكارى بهترين لباس است و اين از نشانه‌هاى نيك و از شگفتيهاى لطيف خداوند است تا شايد پند پذيرند .